In het kort
- 1Een kleine check-in kan helpen kiezen: dieper gaan of licht houden.
- 2Eén woord is prima, en tekenen kan ook helpen.
- 3Je mag stoppen wanneer nodig; later terugkomen is geen falen.
Hoi, ik ben Elara. Sommige gevoelens zijn moeilijk om te dragen. Ze kunnen ook moeilijk te benoemen zijn.
Veel autistische mensen en mensen met ADHD of AuDHD merken dat schrijven helpt. Het kan een groot, mistig gevoel veranderen in iets wat je op papier kunt zien. Maar schrijven over moeilijke dingen kan ook veel voelen.
Daarom gaat deze gids over een zachtere manier. Geen druk. Geen regels over hoe het "goed" moet. Gewoon kleine stapjes die je vandaag kunt proberen, met een notitieboekje, een telefoon of een snippertje papier.
Weet alsjeblieft dat dit geen medisch advies is, en ook geen therapie of crisishulp.
Tik op een deel om het te openen.
1Begin ergens waar het veilig voelt
Voordat je over iets moeilijks schrijft, kan het helpen om met iets zachts te beginnen. Zie het als een warming-up.
Je kunt een paar regels schrijven over waar je nu bent. Wat je ziet. Waar je op zit. Wat je vandaag hebt gedronken.
Dit gaat nog niet over het moeilijke gevoel. Het gaat erom dat je lichaam en je hoofd eerst een beetje tot rust komen. Als je vandaag alleen dit deel doet, is dat genoeg.
2Begin met een kleine check-in
Een check-in is een korte blik op hoe je je voelt voordat je begint. Het helpt je te bepalen of vandaag een goede dag is om dieper te gaan, of een dag om het licht te houden.
Je kunt jezelf afvragen:
- Hoe voelt mijn lichaam zich nu?
- Heb ik vandaag energie hiervoor?
- Voel ik me er klaar voor, of wil ik liever wachten?
Er is geen fout antwoord. "Vandaag niet" is een echt en nuttig antwoord. Sommige mensen doen aan het eind graag nog een check-in, om te merken of er iets veranderd is.
3Laat woorden langzaam komen, of helemaal niet
Moeilijke gevoelens onder woorden brengen kan tijd kosten. Veel autistische mensen vinden het lastig om gevoelens op het moment zelf te benoemen. Dat is oké.
Probeer in je eigen tempo te schrijven. Eén woord is prima. Een halve zin is prima. Een lijstje woorden die dicht bij het gevoel komen is ook prima.
En als er geen woorden komen, probeer dan te tekenen. Een krabbel kan een gevoel vasthouden als taal dat niet kan. Krassen, vormen, kleuren of een klein schetsje tellen allemaal mee. Nuri, mijn roze ottervriendje, zou zeggen dat een wiebelige lijn ook een manier is om iets te zeggen.
4Stoppen hoort erbij
Dit is misschien wel het belangrijkste deel. Je mag stoppen wanneer je dat nodig hebt.
Je hoeft geen bladzijde af te maken. Je hoeft geen groot moment te bereiken. Als iets te zwaar voelt, kun je het notitieboekje dichtdoen en in plaats daarvan iets liefs voor jezelf doen.
Later terugkomen is geen falen. Het hoort bij het proces. Veel mensen vinden het makkelijker om één klein stukje te doen als ze er klaar voor zijn, in plaats van alles in één keer te willen doen.
5Houd kleine ankers dichtbij
Een anker is iets wat je helpt om je stevig te voelen. Het kan een korte zin zijn, een herinnering of een rustgevende gedachte die je dichtbij houdt.
Een paar ideeën die je kunt proberen:
- Schrijf een lieve zin op een kaartje en leg het naast je bed of op je bureau.
- Houd een eenvoudige kaart van je voortgang bij, zodat je kunt zien hoe ver je al bent gekomen.
- Markeer elke kleine stap, ook de allerkleinste, met een vinkje of een sticker.
Je pad zien kan helpen op dagen waarop het voelt alsof er niets verandert. Het is een zachte manier om eraan te denken dat je een deel van dit werk al gedaan hebt.
6Deel het met iemand die je vertrouwt
Wat je schrijft mag privé blijven. Dat is helemaal oké.
Maar sommige mensen nemen hun schrijfwerk graag mee naar een therapeut of iemand die ze vertrouwen. Het kan makkelijker zijn om een bladzijde te laten zien dan om de woorden hardop te vinden. Je kunt ook maar één regel delen, of één krabbel.
Als je ooit nu meteen hulp nodig hebt, neem dan alsjeblieft contact op met een crisislijn bij jou in de buurt of met iemand die bij je kan zijn. Journalen kan troost geven, maar het is geen crisishulp.
7Een zachte afsluiting
Je hoeft niet alles in één keer te begrijpen. Je hoeft niet volgens een tijdschema te helen.
Begin veilig. Doe een check-in. Schrijf of teken een beetje. Stop wanneer je dat nodig hebt. Kom terug als je er klaar voor bent. Elke kleine stap is een manier om terug te komen bij jezelf.
ElaraClub