W skrócie
- 1Zacznij łagodnie: sprawdź, jak się czujesz. „Nie dziś” też jest dobrą odpowiedzią.
- 2Jedno słowo albo rysunek może wystarczyć. Pisz we własnym tempie.
- 3Możesz przerwać w każdej chwili. Powrót później to nie porażka.
Cześć, jestem Elara. Niektóre uczucia trudno udźwignąć. Trudno je też nazwać.
Wiele osób autystycznych, z ADHD i AuDHD zauważa, że pisanie pomaga. Może zmienić duże, mgliste uczucie w coś, co widać na papierze. Ale pisanie o trudnych sprawach bywa też przytłaczające.
Dlatego ten przewodnik pokazuje łagodniejszą drogę. Bez presji. Bez zasad, jak to zrobić „dobrze”. Tylko małe kroki, które możesz wypróbować już dziś, z notesem, telefonem albo skrawkiem papieru.
Pamiętaj, proszę, że to nie jest porada medyczna. To też nie jest terapia ani wsparcie kryzysowe.
Dotknij części, żeby ją otworzyć.
1Zacznij od miejsca, w którym czujesz się bezpiecznie
Zanim napiszesz o czymś trudnym, warto zacząć od czegoś łagodnego. Potraktuj to jak rozgrzewkę.
Możesz napisać kilka zdań o tym, gdzie teraz jesteś. Co widzisz. Na czym siedzisz. Co dziś piłeś lub piłaś.
To jeszcze nie dotyczy trudnego uczucia. Chodzi o to, żeby twoje ciało i umysł najpierw trochę się uspokoiły. Jeśli dziś zrobisz tylko tę część, to wystarczy.
2Zacznij od krótkiego sprawdzenia, jak się czujesz
Takie sprawdzenie to szybkie spojrzenie na to, jak się czujesz, zanim zaczniesz. Pomaga zdecydować, czy dziś to dobry dzień, żeby wejść głębiej, czy raczej dzień na coś lżejszego.
Możesz zadać sobie pytania:
- Jak teraz czuje się moje ciało?
- Czy mam dziś na to energię?
- Czy czuję się gotowa lub gotowy, czy wolę poczekać?
Nie ma złej odpowiedzi. „Nie dziś” to prawdziwa i przydatna odpowiedź. Niektórzy lubią sprawdzić to jeszcze raz na koniec, żeby zauważyć, czy coś się zmieniło.
3Pozwól słowom przychodzić powoli albo wcale
Ubieranie trudnych uczuć w słowa może wymagać czasu. Wielu osobom autystycznym trudno jest nazwać uczucia w danej chwili. To w porządku.
Spróbuj pisać we własnym tempie. Jedno słowo wystarczy. Pół zdania wystarczy. Lista słów, które są blisko tego uczucia, też jest w porządku.
A jeśli słowa nie przychodzą, spróbuj rysować. Bazgroł może pomieścić uczucie, kiedy język nie daje rady. Gryzmoły, kształty, kolory czy mały szkic – wszystko się liczy. Nuri, moja przyjaciółka, różowa wydra, powiedziałaby, że chwiejna linia to też sposób, żeby coś powiedzieć.
4Przerwanie to też część procesu
To może być najważniejsza część. Możesz przerwać w każdej chwili, kiedy tego potrzebujesz.
Nie musisz kończyć strony. Nie musisz dojść do żadnego wielkiego momentu. Jeśli coś wydaje się zbyt ciężkie, możesz zamknąć notes i zamiast tego zrobić coś miłego dla siebie.
Powrót później to nie porażka. To część procesu. Wielu osobom łatwiej jest zrobić jedną małą część, kiedy czują się gotowe, niż próbować zrobić wszystko naraz.
5Miej w pobliżu małe kotwice
Kotwica to coś, co pomaga ci poczuć stabilność. Może to być krótkie zdanie, przypomnienie albo kojąca myśl, którą trzymasz blisko siebie.
Kilka pomysłów, które możesz wypróbować:
- Napisz życzliwe zdanie na małej karteczce i trzymaj ją przy łóżku albo biurku.
- Prowadź prostą mapę swoich postępów, żeby widzieć, jak daleko już doszłaś lub doszedłeś.
- Zaznaczaj każdy mały krok, nawet ten najmniejszy, ptaszkiem albo naklejką.
Widok własnej drogi może pomóc w dni, kiedy wydaje się, że nic się nie zmienia. To łagodny sposób, żeby pamiętać, że część tej pracy masz już za sobą.
6Podziel się tym z kimś, komu ufasz
To, co piszesz, może pozostać prywatne. To całkowicie w porządku.
Ale niektórzy lubią przynieść swoje zapiski do terapeuty albo kogoś, komu ufają. Czasem łatwiej jest pokazać stronę, niż znaleźć słowa na głos. Możesz podzielić się tylko jednym zdaniem albo jednym rysunkiem.
Jeśli kiedykolwiek potrzebujesz pomocy od razu, skontaktuj się, proszę, z lokalnym telefonem kryzysowym albo z kimś, kto może przy tobie być. Pisanie dziennika może przynosić ukojenie, ale nie jest wsparciem kryzysowym.
7Łagodne zakończenie
Nie musisz rozumieć wszystkiego naraz. Nie musisz zdrowieć według harmonogramu.
Zacznij bezpiecznie. Sprawdź, jak się czujesz. Napisz albo narysuj coś małego. Przerwij, kiedy potrzebujesz. Wróć, kiedy poczujesz gotowość. Każdy mały krok to sposób na powrót do siebie.
ElaraClub