ElaraClub
PL
Rozmowy i inni ludzie5 min

Jak zrobić pauzę i naprawić relację po trudnej chwili: łagodny poradnik dla dorosłych z ADHD i osób autystycznych

Autorka: Elara

W skrócie

Cześć, tu Elara. Jestem w spektrum autyzmu i mam ADHD. Wiem, jak głośno potrafi zabrzmieć jedna krótka wiadomość.

Szybkie „ok.” może zabrzmieć jak zamykające się drzwi. Ten poradnik to coś, czego kiedyś bardzo mi brakowało: sposób, żeby zrobić pauzę, sprawdzić historię w głowie i wrócić, bez wstydu.

Jest dla dwojga ludzi, którym na sobie zależy, gdy jedno z was albo oboje macie ADHD lub AuDHD, a drobne rzeczy mogą być odczuwane jak odrzucenie. Sprawdzi się też między bliskimi przyjaciółmi. Wrażliwość na odrzucenie może być odczuwana bardzo realnie i to nie jest niczyja wina. Celem nie jest to, żeby już nigdy nic nie bolało. Celem jest zatrzymać się, sprawdzić historię i wrócić do siebie nawzajem.

To nie jest porada medyczna ani terapia par. Jeśli w relacji jest przemoc albo boisz się drugiej osoby, ten poradnik nie jest na taką sytuację. Proszę, poszukaj wsparcia.

Spróbujcie przeczytać to razem w spokojny dzień, a nie w środku kłótni. Pomińcie wszystko, co do was nie pasuje.

Dotknij części, żeby ją otworzyć.

1Wybierzcie razem sygnał pauzy

Sygnał pauzy to słowo albo gest, który wybieracie razem w spokojny dzień. Kiedy jedna osoba go użyje, druga wie, że to pauza, a nie koniec.

Może znaczyć: „Teraz to dla mnie za dużo i muszę się uspokoić, zanim powiem coś, czego nie mam na myśli.”

Kiedy potrzebujesz pauzy, możesz powiedzieć: „Potrzebuję 20 minut. Nie kończę tej rozmowy. Wrócę o szóstej i dokończymy.”

Kiedy słyszysz sygnał, możesz powiedzieć: „Dobrze. Nie spiesz się, będę tutaj. Porozmawiajmy znowu o szóstej.”

2Sprawdź historię, zanim odpowiesz

Wyobraź sobie, że wydra Nuri pisze do przyjaciela w sprawie kolacji. Simon odpisuje tylko „ok.”. Mózg Nuri może podpowiedzieć: „Gniewa się na mnie.”

Zanim odpowiesz na wiadomość, ton głosu albo spojrzenie, które odczuwasz jak odrzucenie, spróbuj zapisać kilka słów przy każdym z tych punktów:

  • Co się wydarzyło? Tylko fakty, to, co zobaczyłaby kamera.
  • Jakie znaczenie sobie dopowiadam.
  • Inne wyjaśnienia, które też mogą być prawdziwe.
  • O co mogę zapytać, spokojnie i życzliwie.

W przypadku Nuri kamera zobaczyła tylko dwie litery. Inne historie też mogą być prawdziwe. Może Simon jest zajęty albo zmęczony. Teraz Nuri może życzliwie zapytać, zamiast zgadywać.

3Co może pomóc podczas pauzy

Różni ludzie potrzebują różnych rzeczy. Wiele osób autystycznych potrzebuje ciszy i więcej czasu. Wiele osób z ADHD potrzebuje ruchu. Jedno i drugie jest w porządku.

Kilka rzeczy, które możesz wypróbować:

  • Napij się wody albo coś zjedz
  • Pospaceruj, porozciągaj się albo strząśnij z siebie napięcie
  • Cisza, przyciemnione światło albo słuchawki
  • Koc, prysznic albo coś ciepłego
  • Zapisz historię, zamiast odtwarzać ją w kółko w głowie
  • Muzyka, serial albo prosta gra
  • Przypomnij sobie: to pauza, a nie koniec

Niektóre rzeczy lepiej zostawić na później. Podczas pauzy staraj się nie wysyłać długich wiadomości ani nie podejmować żadnych decyzji o relacji. Staraj się nie odtwarzać kłótni w głowie, żeby ją wygrać, i nie pytać innych, kto miał rację.

4Łagodna rozmowa naprawcza

Kiedy znów będziecie spokojni, możecie do siebie wrócić. Mówcie po kolei. Celem jest zrozumieć się nawzajem, a nie wygrać.

  • Najpierw sprawdź, jak jest. „Czy to dobry moment? Czy masz w sobie dość spokoju, żeby rozmawiać?”
  • Opowiedz o swojej stronie bez obwiniania. „Kiedy…, było mi… i w mojej głowie pojawiła się myśl…”
  • Powtórz to, co do ciebie dotarło. „Czyli było ci… Czy dobrze to rozumiem?”
  • Wybierzcie jedną małą rzecz na następny raz. Potem zakończcie czymś ciepłym: przytuleniem, żartem, podziękowaniem.

W dzień z małą ilością energii minimum też się liczy. Możesz powiedzieć: „Między nami jest dobrze. Nie mam już energii. Możemy porozmawiać jutro?”

5Proszenie o zapewnienie bez poczucia winy

Potrzeba zapewnienia nie oznacza, że jest cię za dużo. Jasne pytanie jest życzliwsze niż zgadywanie, dla was obojga.

Oto kilka zdań, które możesz pożyczyć:

  • Kiedy wiadomość wydaje się chłodna: „Twoja wiadomość wydała mi się krótka, a mój mózg czyta ją jako »gniewasz się na mnie«. Czy między nami jest dobrze?”
  • Kiedy zmieniają się plany: „Wiem, że to pewnie nie przeze mnie, ale mój mózg mówi, że tak. Możesz mi powiedzieć, że między nami jest dobrze?”
  • Kiedy czujesz niepewność: „To nie twoje zadanie, żeby to naprawić, ale miłe słowo bardzo by mi pomogło.”

Potem możesz podziękować zamiast przepraszać: „Dziękuję za te słowa otuchy. Naprawdę pomogły.”

Niektórzy lubią też spisać razem wspólny plan. Może zawierać wasz sygnał pauzy, to, jak długo trwa pauza, i to, jak do siebie wracacie. Może też zawierać słowa zapewnienia, które pomagają każdemu z was. To wspólny plan, a nie kontrakt. Możecie go zmieniać, kiedy tylko potrzebujecie.

6Lżejsze słowa dla bliskich przyjaciół

Wrażliwość na odrzucenie może pojawić się także w przyjaźni. Te same kroki mogą brzmieć trochę lżej:

  • Pauza: „Chcę dobrze na to odpowiedzieć, a teraz nie dam rady. Mogę odezwać się wieczorem?”
  • Sprawdzanie historii: „Może źle to odczytuję, ale twoja wiadomość wydała mi się trochę chłodna. Czy między nami jest dobrze?”
  • Naprawa: „Chyba moje słowa któregoś dnia cię zraniły. Nie o to mi chodziło. Możemy o tym porozmawiać?”

Kiedy słowa przychodzą z trudem, krótkie zdanie i tak może pomóc. „Mam mało energii. Odpowiadam krótko, ale to nie przez ciebie.” Albo: „Nie spiesz się. Nigdzie się nie wybieram.”

Jeśli zapomnisz o pauzie, to nie jest porażka. Nikt nie ma tu żadnego długu do spłacenia. Możecie wrócić do tego po każdej kłótni, od najmniejszego kroku. Możecie zapytać siebie nawzajem, co ostatnio utrudniło pauzę. Potem zapytajcie, jaka jest najmniejsza rzecz, którą możecie spróbować dziś.

Pauza, a nie koniec. O to właśnie chodzi. Bądźcie łagodni dla siebie samych i dla siebie nawzajem. Z troską, Elara.