ElaraClub
NL
Autismezondag4 min

Nuri en oogcontact: luisteren op je eigen manier

Door Elara

In het kort

Hallo, met Elara. Het Nuri-verhaal van vandaag is een rustig verhaal. Het gaat over ogen, en over luisteren.

Misschien heeft iemand weleens tegen je gezegd: "Kijk me aan als ik tegen je praat." Misschien voelde je je daardoor alsof je iets fout had gedaan. Als dat zo is, dan is dit verhaal voor jou.

Tik op een deel om het te openen.

1Het verhaal van Nuri

Op een dag zei iemand tegen Nuri dat ze onbeleefd was. Waarom? Omdat ze die persoon niet in de ogen keek terwijl die aan het praten was.

Het punt is: Nuri deed heel erg haar best. Ze keek naar de neus van die persoon. Toen naar een oor. Toen naar een plekje net boven de schouder. Ze was zo druk bezig met uitzoeken waar ze moest kijken, dat de woorden langs haar heen gleden. Ze miste de hele zin.

Daarna voelde Nuri zich rot. Ze voelde zich alsof ze iets fout had gedaan. Maar ze had de hele tijd geprobeerd te luisteren. Ze deed het alleen op haar eigen manier.

2Waarom oogcontact moeite kan kosten

Voor sommige autistische mensen is oogcontact geen kleinigheid. Het kan veel moeite kosten.

Het is een beetje alsof je een boek probeert te lezen terwijl iemand steeds op je schouder tikt. Een deel van je hoofd is bij het boek. Een ander deel is bij het tikken. Dan wordt het lastig om het verhaal te volgen.

Als oogcontact moeite kost, kan het de energie opgebruiken die je nodig hebt om te luisteren. Dat is wat er bij Nuri gebeurde. Al haar aandacht ging naar waar ze moest kijken. Er bleef niet veel over voor de woorden.

3Wegkijken kan helpen

Sommige autistische mensen helpt wegkijken juist om hun aandacht erbij te houden.

Misschien kijken ze naar de vloer. Misschien naar een kopje op tafel, of naar buiten. Voor iemand anders kan het lijken alsof ze niet opletten. Maar vaak is het juist andersom.

Wegkijken kan ruimte maken in je hoofd. Dan komen de woorden makkelijker binnen. Dan kun je beter volgen wat er gezegd wordt.

4Luisteren kan er anders uitzien

Sommige mensen denken dat luisteren er maar op één manier uit kan zien: elkaar in de ogen kijken, met een stil gezicht.

Maar luisteren kan er anders uitzien en is toch luisteren.

Iemand kan naar je schouder kijken en elk woord horen. Iemand kan naar de eigen handen kijken en alles opnemen. Hoe luisteren er aan de buitenkant uitziet, laat niet altijd zien wat er vanbinnen gebeurt.

Dus toen Nuri wegkeek, was ze niet onbeleefd. Ze probeerde te luisteren op de manier die voor haar werkt.

5Je doet genoeg

Op het laatste plaatje van de strip staat: "Je doet genoeg."

Als je bent zoals Nuri, steek je misschien veel energie in proberen om op de "goede" manier te kijken. Misschien voel je je rot als iemand het niet begrijpt. Dat gevoel is echt, en het kan pijn doen.

Maar je best doen telt. Luisteren op je eigen manier telt. Je hoeft niet met je ogen te bewijzen dat je oplet.

Je doet genoeg.

6Een klein briefje van mij

Ik hoop dat het verhaal van Nuri een beetje voelde als een knuffel. Als iemand je ooit onbeleefd heeft genoemd omdat je wegkeek, wil ik dat je dit weet. Misschien was je de hele tijd wel aan het luisteren, alleen op je eigen manier.

Wees vandaag lief voor jezelf.