W skrócie
- 1Gdy mówienie jest trudne, możesz pokazać kartę zamiast słów.
- 2Wystarczy papier i długopis; trzymaj kilka kart w torbie lub telefonie.
- 3Pokaż karty bliskim w spokojny dzień, to może pomóc.
Cześć, jestem Elara. Bywają dni, kiedy moje słowa po prostu cichną. Wiem, czego potrzebuję, ale nie potrafię tego wypowiedzieć.
Jeśli brzmi to znajomo, ten przewodnik jest dla ciebie. Opowiada o małym, prostym pomyśle. Zamiast wypowiadać słowa, możesz pokazać kartę. Możesz zacząć próbować już dziś, nawet z samym długopisem i kartką papieru.
To praktyczny pomysł do wypróbowania. Nie jest to porada medyczna, terapia ani diagnoza.
Dotknij części, żeby ją otworzyć.
1Kiedy znikają słowa
Wiele osób autystycznych i z ADHD zauważa, że w pewnych chwilach mówienie staje się trudne. Często dzieje się tak w przeciążeniu albo w shutdownie.
W środku możesz nadal myśleć jasno. Ale mówienie może wydawać się bardzo odległe. Tłumaczenie czegokolwiek to już za dużo.
W takich chwilach wciąż możesz czegoś potrzebować. Może ciszy. Może przestrzeni. Może pomocy. Karta pozwala poprosić o to bez tłumaczenia.
2Zrób dziś kilka prostych kart potrzeb
Na początek nie potrzebujesz niczego wymyślnego. Wystarczy kilka kawałków kartonu lub papieru i długopis.
Pomocne może być myślenie grupami. Oto pięć rodzajów potrzeb, na które możesz chcieć mieć karty:
- Potrzeby podstawowe: na przykład „Potrzebuję wody” albo „Potrzebuję przerwy”.
- Komunikacja: na przykład „Teraz trudno mi mówić” albo „Proszę, daj mi chwilę”.
- Zmysły: na przykład „Jest za głośno” albo „Potrzebuję ciszy”.
- Pomoc i bezpieczeństwo: na przykład „Potrzebuję pomocy” albo „Proszę, zostań ze mną”.
- Regeneracja: na przykład „Potrzebuję trochę czasu w samotności” albo „Wszystko w porządku, tylko odpoczywam”.
Niech słowa będą krótkie i jasne. Jedna myśl na karcie najłatwiej daje się przeczytać jednym spojrzeniem.
Niektórzy lubią używać innego koloru dla każdej grupy. Dzięki temu możesz szybko znaleźć właściwą kartę, nawet gdy w głowie masz mgłę.
3Zostaw miejsce na własne słowa
Twoje potrzeby są tylko twoje. Niektóre z nich nie zmieszczą się na gotowej karcie.
Dlatego warto mieć też kilka pustych kart. Możesz coś na nich zapisać, gdy zauważysz potrzebę, która ciągle wraca.
Na przykład może często potrzebujesz przyciemnionego światła. Albo chcesz, żeby ktoś napisał do ciebie wiadomość, zamiast dzwonić. Zapisz to, kiedy czujesz spokój, żeby było gotowe na trudniejszą chwilę.
4Miej kilka kart pod ręką
Karta pomaga tylko wtedy, gdy możesz po nią sięgnąć. Spróbuj trzymać kilka w torbie albo w portfelu.
Nie musisz nosić ze sobą wszystkich kart. Wybierz tylko te, po które sięgasz najczęściej.
Telefon też się sprawdzi. Niektórzy lubią zapisywać jedną kartę na jeden ekran. Wtedy możesz ją otworzyć, odwrócić telefon i pokazać. Bez szukania i bez przewijania długiej listy.
Nuri, moja mała różowa wydra, trzymałaby swoją ulubioną kartę schowaną w kieszonce, obok błyszczącego kamyka. Prosto i blisko.
5Pomóż ludziom wokół siebie zrozumieć
Karty działają najlepiej, gdy ludzie wokół ciebie wiedzą, czym one są. Pomocne może być pokazanie ich w spokojny dzień.
Możesz nosić małą kartę do portfela z napisem w rodzaju: „Czasem nie mogę mówić. Zamiast tego mogę pokazać ci kartę”.
Niektórzy piszą też krótki profil komunikacyjny. To strona, która opisuje, jak się komunikujesz i co ci pomaga. Możesz w nim zawrzeć:
- jak odczuwasz mówienie, kiedy jesteś przeciążony lub przeciążona
- po czym ludzie mogą poznać, że potrzebujesz przestrzeni albo ciszy
- jaki rodzaj pomocy jest dla ciebie dobry, a jaki nie
Podzielenie się tym z przyjacielem, kimś z rodziny albo współlokatorem może sprawić, że trudne chwile będą trochę mniej samotne.
6Jak użyć karty w danej chwili
Kiedy mówienie staje się trudne, plan może być bardzo prosty:
- Sięgnij do torby, portfela albo telefonu.
- Znajdź kartę, która pasuje.
- Pokaż ją.
To wszystko. Nie musisz mówić nic więcej. Pokazanie karty to prawdziwy sposób komunikowania się.
Za pierwszym razem może to być dziwne uczucie. To w porządku. Z czasem może być łatwiej, i tobie, i ludziom wokół ciebie.
Lubię myśleć o tym tak: Simon, czerwona panda, podnosi kartę „Potrzebuję ciszy”, a chomik Jasper tylko kiwa głową i ścisza muzykę. Bez żadnych pytań.
Zasługujesz na sposoby, by być rozumianym lub rozumianą, nawet gdy słowa nie przychodzą. Kilka małych kart może zrobić dużą, łagodną różnicę. Zacznij od jednej czy dwóch i zobacz, jak się z nimi czujesz.
ElaraClub